باید خودم باشم

پس از چند وقت دوباره حس نوشتنم اومد. اونم وسط درس خوندن نصفه شبی!

خوشحالم که آدرس وبم رو عوض کردم.

حالا دیگه خود خودمم، هیچکس منو نمیخونه اینجا...

به این نتیجه رسیدم که واقعا نیاز دارم خودم باشم.. خودم رو بپذیرم..

خیلی ادای منطقیا رو در میارم.. خیلی مردونه فکر و رفتار میکنم...

باید به احساساتم و زنانگیم اجازه ظهور و بروز بدم.. دارن دفن میشن...

چه اشکالی داره اگه مانتوی نارنجی با کفشای گل گلی بپوشم؟؟

چه اشکالی داره اگه یه عالم دستبند بدل دست کنم جیرینگ جیرینگ صدا بدن؟

چی میشه اگه رژ جیغ و لاک صورتی بزنم و با بروبچ تخس برم بیرون و مسخره بازی در بیارم و بخندم؟؟؟؟؟؟!

دلم میخواد... دلم بچگی میخواد.. بی فکری میخواد... دلم خودمو میخواو...

هیچوقت نمیدونستم این علایق در درون من هست! ازبس همیشه سرکوبشون میکردم ناخودآگاه؛؛ فقط واسه اینکه محکم و منطقی بنظر بیام... چه مسخره

حیف این عمرم که اینجوری گذشت...

+ درسا کم و بیش دارن پیش میرن.. نصف قدیما هم تلاش نمیکنم. ولی دارم راه میفتم.. نمیدونم بتونم ب موقع تمومش کنم یا نه...

یه نیرویی منو بیخیال درس خوندن میکنه؛ نمیدونم اعتماد به نفسه (مبنی براین که میتونی بابااااا)؛ یا مکانیسم فراره! (بخاطر ناامیدی از تعدد منابع و اجتناب ناخوداگاه از دروس به دلیل اطمینان به شکست).. شایدم بخاطر خستگیه...

بالاخره هرچی هست باید نابودش کنم و دوماه و اندی باقیمانده رو ازش بهره ببرم.

:)